Dane naukowe nt epapierosów

Palących e-papierosy wolno dziś podzielić na 3 zasadnicze grupy.
Palacze hybrydowi – to osoby które używają e-papierosa zamiennie z papierosami tradycyjnymi. Z reguły ich intencją jest ograniczenie palenia tradycyjnych papierosów ze względu na wpływ na otoczenie, finanse itp jednakże bez intencji całkowitego rzucenia palenia.
Palacze stali – to osoby jakie całkowicie zastąpiły palenie tradycyjnych papierosów e-papierosem.
Osoby rzucające palenie – traktujące e-papierosy jako narzędzie pomocne przy rzucaniu palenia – odpowiednik gum/inhalatorów z nikotyną. Skuteczność e-papierosa w tej roli nie została dotąd potwierdzona.
Historia e-papierosa

Pierwsze sposoby na stworzenie „bezpiecznego” dla zdrowia palaczy papierosa sięgają połowy XX w. a także były próbą odpowiedzi firm tytoniowych na nagonkę medialną o szkodliwości nikotyny oraz innych substancji wchodzących w skład papierosów. Niemniej jednak żadnej ze znanych nam marek nie udało się stworzyć produktu, który zostałby dobrze przyjęty poprzez konsumentów. Ciągłe problemy techniczne skutecznie uniemożliwiły wprowadzanie na rynek elektronicznych papierosów. Prace i kolejne pomysły poszczególnych producentów, ułożyć można w pewną chronologię porażek oraz sukcesów:
lata 60: projekt „Premiere” firmy Philip Morris, okazał się zupełną klęską, nie przyjmując się wśród konsumentów
JAK RÓWNIEŻ połowa lat 90: Philip Morris rozpoczął kolejne prace nad prototypem e-papierosa. Powstaje produkt o nazwie „Eclipse” – bezdymny papieros, który miał ograniczać wpływ biernego palenia o około 85-90%. Papieros emitował smak tytoniu bez tworzenia popiołu oraz dymu, produkował mniej rakotwórczych związków niż typowe dostępne na rynku papierosy, nadal aczkolwiek wytwarzał tlenek węgla a także zawierał nikotynę.
kolejną propozycja marki Philip Morris był „Acord”, emitujący o 83% mniej toksyn niż zwyczajne papierosy (Philip Morris – Accord)
w 2004 na rynku pojawił się chiński produkt „Ruyan”, pierwsza e-fajka.

Tags:

Comments are closed.